"ಎಲ್ಲಿದೆ ನಮ್ಮೂರು"!?

       "ಎಲ್ಲಿದೆ ನಮ್ಮೂರು"!?

ಭರತ ಕಟ್ಟಿದ ಚಿನ್ನದಸಿರುನೂರು
ವೇದ ಪುರಾಣಗಳ ಜೀವದೂರು
ಹೆಣ್ಣ ಪೂಜೆಗೈಯುವ ಜಗದೇಕದೂರು
ಮಾತಪಿತೃಗಲೇ ದೈವವೆಂದೂರು
ಮನಸಿರಿಯ ಮಾನವತ್ವದ 'ಮುತ್ತಿನೂರು'
ಜಗಕೆ ಮಾದರಿ ನಮ್ಮೂರು .....

ಇಂದೆಲ್ಲಿದೆ ಆ ಚಿನ್ನದೂರು
ಭರತನ ಅಷ್ಟ ದಿಕ್ಕುಗಳು
ಸೈತಾನನ ಕಪಿ ಚೆಷ್ಟೇಯಲಿ
ನಿತ್ಯಚಾರಣವು ಜೀವಭಯದಲಿ
ಉಸಿರಾಡಿಹರು ಜೀವಚ್ಚವದಲಿ
ಈಗ ನಾವಿರುವುದು ಯಂತ್ರದೂರಲ್ಲಿ ....

ಮರೆತ ವೇದಸಾರಗಳು
ಸಾರಾರ್ಥವಿಲ್ಲದ,
ಇಂದಿನ ನಿಲುವುಗಳು
ಸುಖದಾಸೆಯ ಕಂದರಗಳು
ಕೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಸು-ಗುಣಗಳು
ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ ಜೀವಿಗಳು
ಗುರಿಯಿಲ್ಲದ ಬಾಣಗಳಂತೆ....

ಭಾರತಾಂಬೆಯ ಮಕ್ಕಳಿವರು
ಸುಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ರಕ್ಷಕರಿವರು
ಇಂದೆಲ್ಲಿಹರು, ಆ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಯುವಜನತೆ
ಬಿದ್ದಿಹರು, ಗಡಿಗಲಾಚೆಯ
ಹೀನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಮತ್ತಿನಲ್ಲಿಹರು
ಕೆಂಪುದೀಪಗಳಹಚ್ಚಿಹರು ಊರೆಲ್ಲಾ
ದೀನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಂದಿಹರು
ಯಾರದೋ ಮನೆಯ ಬೆಳಗುವವರೆನ್ನೆಲ್ಲಾ ....

ಜಗದ ಆದಿ, ಅಂತ್ಯವ
ಅರಿತವಳು ನೀನೆ
ಮನೆಯ ಬೆಳಕು ನೀನೆ
ಸೃಷ್ಟಿಯ ಉಸಿರು ನೀನೇನೆ
ಇದು ನಿನಗೆ ಸರಿಯೇನು !?
ಪ್ರೇಮದ ಹುಚ್ಚಿನಲ್ಲಿ
ಕಾಮದ ಮತ್ತಿನಲ್ಲಿ
ನಿನ್ನ ಹೆಣ್ನಸಿರಿಯ ಬಳಕೆಯಲಿ
ನಿನ್ನ ನೀನೆ ಕಳೆದಿರುವೆ
ಇನ್ನಾದರೂ ತಿಳಿ, ನೀನಿರುವೆ
ಹೆಣ್ಣ ಪೂಜೆಗೈಯುವ ಜಗದೇಕದೂರಲ್ಲಿ....

ತಾಯಿಗಿಂತ ಬಂದುವಿಲ್ಲ
ತಂದೆಗಿಂತ ರಕ್ಷಕನಿಲ್ಲ
ಅದೆನಾಗಿದೆಯಿವರಿಗೆ,
ಹಸುಗಂದಗಳ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವರಲ್ಲ
ಸ್ವಾರ್ಥದ ಆಸೆಗಳಿಗೆ
ಕಾಮತ್ರುಷೆಗಳಿಗೆ
ಮುಗ್ಧ ಮಕ್ಕಳು ಬಳಿಯಾಗಿಹರಲ್ಲ
ತಾನು ನಿಂತ ನೆಲವೇ
ಬಿರಿದರೆ ಎಲ್ಲಿಹುದು ಉಳಿಗಾಲ
ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಯದೆ ಇದು,
ಮಾತಪಿತೃಗಲೇ ದೈವವೆಂದೂರು....

ಮುತ್ತು, ರತ್ನಗಳ ಹಾಸಿದೂರು
ಚಿನ್ನ,ರನ್ನಗಳ ಮುತ್ತಿನೂರು
ಸಿರಿಮನಗಳ ಆಳಿದೂರು
ಮಾನವತ್ವದ ಮನುಜರೂರು
ಹೀಗೆಲ್ಲಿ ಹುಡಕಲಿ, ಆ ಸುವರ್ಣದೂರು....

ಇನ್ನೆಲ್ಲಿಯ ನಮ್ಮೂರು
ಎಚ್ಚತ್ತರೆ ಉಳಿಯುವುದಿವೂರು
ಭಿನ್ನತೆಯಲ್ಲಿ ಏಕತೆ ನಮ್ಮೂರು
ಮನೆ ಜಗಳ ಬಿಟ್ಟು
ಊರ ರಕ್ಷಿಸುವವರ್ಯಾರು !?
ಇದು ನಮ್ಮೂರು, ನಮ್ಮರೆಲ್ಲರೂರು ....

                                                                      - ಶೂಜ್ಞ